నేను లెజెండ్ కాదా ?

*** శ్రీ  రామ ***

"అలా మంచు గారు బ్లాగుల్లో ఫేమస్ అయిపోయి అంతర్జాతీయ తెలుగు బ్లాగ్ legend అవార్డ్ తెచ్చేసుకుంటారు. ఇంకప్పుడు ఆయన బడాయి భరించలేక చావాలి అందరూ.. ఈ బ్లాగ్లోకం భవిష్యత్తు అంధకారం అయిపోతుంది " 

ఆ కామెంట్ ఇక్కడ వ్రాయబడింది ... ఈ కామెంట్ చూడగానే మీకో ప్రసంగం గుర్తొచ్చుండాలి. ఇంకా గుర్తురాకపోతే ఇవి చూడండి: పార్ట్ -1 ,  పార్ట్ -2 . అలాంటి చారిత్రాత్మక అవమానం ఇప్పుడు నాకూ జరిగింది.

అందుకే  నా ప్రసంగం వినండి. 

--------------------------------

మొన్న మధురవాణి గారు రాసిన బజ్ పోస్ట్ చదివి పప్పు శ్రీనివాసరావు గారడిగారు. నీ బ్లాగ్ వయసెంతా అని. ఇరవై నెలలు అన్నాను. ఆవేశం ....  బ్లాగర్లకి, బజ్జర్లకి నమస్కారం. నాలుగు సంవత్సరాల ఆన్లైన్ జీవితం. ఒక సంవత్సరంన్నర పాటు బ్లాగర్ గా, అర్ధసంవత్సరం పాటు బజ్జర్ గా.  అంటే ఎనిమిది సంవత్సరాల బ్లాగర్.కాం ప్రయాణం లో రెండు సంవత్సరాల బ్లాగు జీవితం నాది. అసలు నేను ఎవరూ, ఎక్కడ వాడిని, ఎలా వచ్చానో చెప్పాలి. ఎన్నో ఆటుపోట్లు.  బ్లాగు మూసుకునే దశ వరకూ వచ్చి వెళ్ళిన సంధర్భాలూ ఉన్నాయి. క్లుప్తంగా ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే సాధ్యం కాదు ఎందుకంటే this is the stage to tell who I am, what am I. 

కూడలి మరియూ జల్లెడ అగ్రిగేటర్లలో ఒక చిన్న లింక్. అక్కడ క్లిక్ చేసి వెళితే  "నా ప్రపంచం" అన్న బ్లాగు, కామెంట్ల సెక్షన్ నిండా బోల్డు కామెంట్లు... మధ్యలో చిన్న కామెంట్ నాది.  అప్పటికే నా ఫ్రెండ్ ఒకడు కూడలిలో కొన్ని బ్లాగులు రాసుకుంటూ ఉండేవారు. నేను తెలుగు బ్లాగులు చదవడం మొదలెట్టిన రోజుల్లో మా ఫ్రెండన్నాడు... రేయ్ నువ్వు కూడా ఒక బ్లాగ్ పెట్టుకోరా ఇద్దరం కలిసి రాసుకోవచ్చని.... నేను వినలేదు. సరే మిగతా కొంత మంది స్నేహితుల  ప్రోద్బలంతో బ్లాగు పెట్టడం, కొన్ని కామెంట్లు రావడంతో కూడలిలొ, జల్లెడలో చేరటం జరిగింది. అక్కడే కార్తీక్ ఇంద్రకంటి గారు పరిచయం అవ్వడం.  నాగప్రసాద్ గారు పరిచయం అవ్వడం. మన కత పవన్ గారు పరిచయం అవ్వడం జరిగింది. అక్కడే నాకు బ్లాగర్ గా జన్మను ప్రసాదించిన నేస్తం గారు పరిచయం అయ్యారు. నేను రాస్తున్న బ్లాగ్ కి శ్రావ్య గారు రెగ్యులర్ విజిటర్. మనం అనుకుంటాం.... మన బ్లాగ్ టెంప్లేట్ కి ఏ HTML కోడూ అక్కరలేదూ అననుకుంటాం. కనీసం బ్లాగర్‌కి లేఖిని సహాయం అన్నాకావాలి తప్పుల్లేకుండా రాసుకోవడానికి. కామెంట్ బాక్స్ లో వర్డ్ వెరిఫికేషన్ తీసేయ్యమన్నా, డార్క్ బ్యాక్గ్రవుండ్ మీద లైట్ అక్షరాలూ కళ్ళనొప్పి తెప్పిస్తున్నాయ్ తీసెయ్ అన్నా, కామెంట్ మోడరేషన్ పెట్టుకోమన్నా... అంతా ఈ స్నేహితులే. 

ఆరు మాసాలు రాసాక చూసుకుంటే పది పోస్ట్లకి మొత్తం కామెంట్లు 30 ఉన్నాయి...  అదేంటి మరీ ఆరునెలలకి  30 కామెంట్లేనా అన్నా..... ఏం ? రోజూ డజన్ల కొద్ది పక్కోళ్ళ బ్లాగులు చదువుతావ్ ?  వాళ్ళ బ్లాగుల్లో నువ్వెన్ని సార్లు కామెంట్లు పెట్టావు. పక్కోళ్ళ బ్లాగులో కామెంట్లు పెట్టకపోతే స్టార్ బ్లాగర్ కి కూడా అన్ని కామెంట్లు రావు అన్నారు. నువ్వేమన్నా కెలుకుడు రాతలు రాస్తున్నావా? అని అడిగారు... నా బ్లాగులో రాయడం లేదు సార్ అన్నా... కనీసం అమ్మాయి పేరుతో రాస్తున్నావా....  లేదు సార్ అన్నా.. అందుకే ముప్పై కామెంట్లే వచ్చాయ్ అన్నారు. 

అలా ప్రారంభమైంది నా బ్లాగు జీవితం. బ్లాగు తెరిచానని తెలిసి మలక్పేట్ రౌడి గారు కలవమన్నారని కబురు చేశారు. సరే అని జిటాక్ లో పింగ్ చేసాను. ఆయిన ఆన్లైన్ లో లేరు. టెస్ట్ చేసారు.. పాసయ్యాను. అక్కడ శరత్ గారు ఆ కుర్రవాడెవడో మంచి కత్తి కెలుక్ లా ఉన్నాడు .. రాత కూడా పదునుగా ఉంది  .. కామెంట్లకి పనికొస్తాడేమో అని నన్ను రికమండ్ చెయ్యటం, నన్ను మలక్పేట్ గారు వాళ్ళ క్లేబాస లోకి తీసుకోవటం జరిగిపోయింది. ఆ శరత్ నాకు తెలియదు, నేనెవరో ఆ శరత్ కి తెలియదు. ఎన్ని కామెంట్లు రాసి  తీర్చుకోవాలి ఆ శరత్ రుణం. మొదట్లో నా పేరు అనామకుడు.... తెలుగు బ్లాగుల్లో మొదటి కామెంట్ అనానిమస్ గా పెట్టానని ఆ పేరు పెట్టారు. అంతే తిన్నగా బ్లాగర్. కాం కి వెళ్లాను. ఇక నుండి నాపేరు 'మంచు' అని చెప్పి ప్రొఫైల్ మార్చి నా బ్లాగ్ జీవితం మొదలు పెట్టాను.

ఆ రోజు నుండి ఒక కామెంటర్ గా, ఒక బ్లాగర్ గా, ఒక బజ్జర్ గా, ఒక అనానిమస్ గా, ఒక అగ్రిగేటర్ టీం మెంబర్ గా ... క్లేబాసలో కామెంట్లు ఎలా రాయాలో నన్నే కెలికి మరీ రాయించాడు నా గురువు మలక్పేట్ ....ఈ రోజు ద గ్రేట్ భాస్కర్ రామరాజు గారు తరువాత బజ్లో అన్ని పోస్ట్లు  రాయగలుగుతున్నానంటే that credit goes to the great man, the greatest man, the legend, legendary, greatest man in world , బ్లాగర్ అన్న పదానికే అర్ధం తీసుకొచ్చిన మనిషి ,  ప్రపంచ బ్లాగ్ చరిత్రలో గ్రేట్ మాన్ మలక్పేట్ చలవే.... నా మంచికీ  చెడ్డకూ..... 
 

చివరిగా, మొన్న ఆలమూరు సౌమ్య గారన్నారు. ఈ మద్య మీ పోస్ట్లో కామెంట్లు ఎందుకు రావడం లేదు అని.  ఎందుకంటే you are not a  బ్లాగ్ లెజెండ్,  నువ్వు బ్లాగుల్లో  లెజెండ్ వి కాదు. నువ్వో సెలెబ్రిటివీ అన్నారు.  ఈ బ్లాగు ముఖంగా నేను అందరినీ అడగాలనుకుంది ఏంటంటే .... అసలు బ్లాగు లెజెండ్ అంటే ఏంటి ? బ్లాగు సెలెబ్రిటి అంటే ఏంటి ? అని .... ఒక పోస్ట్ వేసి 'బ్లాగ్ లెజండరీ అంటే బ్లాగ్ మొదలెట్టిన ఇన్నాళ్ళకు మీకు ఇన్ని ఫిక్సెడ్ కామెంట్లోస్తాయని, బ్లాగ్ సెలెబ్రిటి అయితే ఇన్నోస్తాయి' అని రాయండి....

నేననుకున్నాను మన తెలుగు బ్లాగుల్లో ఆక్టివ్ గా రాసేవాళ్ళలో అనానిమస్ల నుండి కూడా అప్రిషియేషన్ కామెంట్స్ వచ్చేది నాకే,  అది లెజెండ్రికాదా ?

సరదాగా రాసిన పోస్ట్ కే యాబై కామెంట్స్ వచ్చాయి అది లెజెండ్రీ కాదా? 

ప్రాంతాలకతీతం గా, సబ్జెక్ట్ ఏదయినా రోజుకి కనీసం పది కామెంట్స్ పెడతా అది లెజెండ్రీ కాదా ? 

బజ్జులో పోస్ట్ వేస్తే మినిమం పది లైకులు వస్తాయి...  అది లెజెండ్రీ కాదా ? 

బ్లాగులో పాతిక మంది, బజ్జులో నూట పాతిక  ఫాలోవర్స్ సంపాదించా అది లెజెండ్రీ కాదా ? 

సంచిలో మంచు, మంచు చెప్తే వినాలి అంటూ బజ్జులో మంచు ని  తలచుకోని రోజు ఉన్నాదండీ ?.... అది లెజెండరీ కాదా?

వేణు శ్రీకాంత్ గారు, లెజెండ్రి కాదా ? చెప్పండీ ? వేణు శ్రీకాంత్  గారు లెజెండ్రి కాదా ? వేణు శ్రీకాంత్ గారి బ్లాగ్ విజిట్ చేసారు... ఓ నాలుగూ కామెంట్లు మాత్రమే రాసారు. పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు చెప్పారు.  ఫేస్ బుక్ లో కొన్ని వందల కామెంట్లు వస్తాయి వేణు శ్రీకాంత్ గారికి. మరి ఇది న్యాయమా ? 
 
మరి కృష్ణ ప్రియ గారు....  మనందరి అభిమాన బ్లాగర్ ..... నా అక్క కృష్ణ ప్రియ గారు ... ఆవిడ బ్లాగ్ లో ఒక మంచి పోస్ట్ వేస్తే ... ఆ బ్లాగ్ పోస్ట్ కి లింక్ బజ్జ్ లో ఇవ్వడానికీ ఆలోచిస్తారటండీ ? ఆవిడ బజ్ పోస్ట్ రీషేర్ చేద్దామా వద్దా అని అలోచిస్తారటండీ....  Yes I will ask all these questions because blogger.com is not for one body. ఒక్కరిది కాదు ఈ గూగిల్ బజ్. ఎంతో మంది పోస్ట్లు వేస్తేనే మాలిక వృద్ది చెందుతుంది. 

మన ఒంగోల్ శీను గారు ఫేమస్ బ్రాహ్మీ ఫ్యాన్, బ్రాహ్మీ మీద ఒక పోస్ట్ వేస్తే మూడు వందల మంది రీషేర్ చేసారు ... ఆయనకిచ్చారండి లెజెండ్ స్టేటస్ ? మన ప్రవీణ్ శర్మ గారు... తెల్లవారుజామున మూడు గంటలకి లేచి పోస్ట్లు రాస్తారు...... తలతోక లేకుండా రోజుకి వంద కామెంట్లు రాస్తారు... ఆయనా లెజెండరీ కాదు... వాడిక్కడే ఎక్కడో ఉన్నాడు రాజ్ కుమార్ గాడు.... వాడొక ఫోటోగ్రాఫ్ బ్లాగర్  గా హిట్టూ, పంచ్ బ్లాగర్ గా హిట్టూ,  కామెడి బజ్జర్  గా హిట్టూ వాడికీ ఇవ్వలేదు కనీసం సెలబ్రిటి స్టాటస్... 

ఇలా ఎంతో మందిని చూసి నా బ్లాగ్ లో కామెంట్లు రాలేదని అడుగుతామా ? రీడర్ల ఆశీస్సులుండాలి, బ్లాగ్ కి మంచి పేరు రావాలి, పదిమందికి ఉపయోగపడాలి..  ఈ కామెంట్లు నాకు అక్కరలేదూ అనుకున్నాను. బ్లాగామ తల్లి సేవే చాలనుకున్నా....

మై డియర్  ఫ్రండ్స్, భగవంతుడు ఉన్నాడు. మళ్ళీ మాలిక నెక్స్ట్ రిలీజ్ కి ఉంటామొ లేదో తెలియదు. నిత్యం సన్నిహితో బ్లాగ్ క్రాష్ కర్తవ్యో ధర్మ సంగ్రహ:  అన్నారు పెద్దలు.  ప్రతీ క్షణం గూగిల్ సర్వర్ ఓవర్ లోడ్ అవుతూ ఉంటుంది ..  ఎప్పుడు బ్లాగర్.కాం క్రాష్ అయ్యి మన పోస్ట్లన్నీ పోతాయో తెలీదు. 

బ్లాగర్స్ నా మనసులో ఉన్నది చెప్పాను...  ఏదేమైనా ఈ రోజు నా బ్లాగ్ కి , నా బజ్జ్ కి , నా చేతికి ఇలా ఏదో ఒకటి రాయాలన్న దురద పుట్టడానికి  కారణం అయిన ప్రతి ఒక్కరికీ నమస్కారాలు తెలియచేసుకుఉంటూ సెలవు తీసుకుంటాను.


నేను బ్లాగ్ లెజెండ్ ని కాదా ? మీరే చెప్పండి...

- మంచు

ఈ పోస్ట్ కేవలం సరదాగా రాసింది. ఈ పోస్ట్ లో ఉదహరించిన బ్లాగర్లు అందరూ నాకు మంచి స్నేహితులు కాబట్టి వాళ్ళ పేర్లు డైరెక్ట్ గా రాయడం జరిగింది.

సూపర్ ఆనంద్

*** శ్రీ రామ ***

 

ఫొటొలొ ఉన్న వ్యక్తిని చూసారు కదా. అతి సాధారణ దుస్తుల్లొ , ఇద్దరు ముగ్గురు బాడీగార్డ్ లతొ బీహార్ రాజధాని పాట్నాలొ నివసించే ఇతను మీలొ చాలా మందికి ఇప్పటికే తెలిసి ఉండొచ్చు అనుకోండి. 



1973 జనవరి ఒకటవ తారీఖున పాట్నా నగరం లొని ఒక సాధారణ కుటుంబం లొ జన్మించాడు అనంద్ కుమార్. అతని తండ్రి పొస్ట్ ఆఫీసులొ పనిచేసే ఒక క్లర్క్.  అతని కుటుంబానికి ప్రైవేట్ స్కూల్ లొ చదివించేటంత స్తొమత లేకపొవడం తొ అతని చదువు ప్రభుత్వ పాఠశాలలొ హింది మీడియం లొనే సాగింది. చిన్నప్పటినుండి మన ఆనంద్ కి గణిత శాస్త్రం అంటే అమితమయిన ఆసక్తి. డిగ్రీ చదువుతున్నప్పుడు "నెంబర్ థీయరి" మీద అతను రాసిన పేపర్లు ఇంగ్లాండు లోని Mathematical Spectrum and The Mathematical Gazette సంస్థల జర్నల్స్ లో ప్రచురితమయ్యేవి. గణిత శాస్త్రంలొ ఇతను చూపిస్తున్న ప్రతిభ కి మెచ్చిన ఎంతొమంది గణిత శాస్త్ర అధ్యాపకులు అతనికి ప్రొత్రాహం అందించేవారు. డిగ్రీ చదువుతున్న రోజుల్లోనే అతని గురువు దేవి ప్రసాద్ వర్మ సహకారం తొ పాట్నాలొ ఒక మేథమెటిక్స్ క్లబ్ ని నెలకొల్పాడు. గణితశాస్తం పై ఆసక్తి ఉన్నవారు ఎవరయినా అందులొ చేరవచ్చు అన్నమాట. అయితే అతని ప్రతిభకి తగ్గ అవకాశం 1994 లొ కేంబ్రిడ్జి యూనివర్సిటీ రూపం లొ వచ్చింది. ప్రపంచ ప్రఖ్యాతిగాంచిన కేంబ్రిడ్జ్ యూనివర్సిటీలొ పై చదువులు చదివే అవకాశం దక్కినా , అదే సమయానికి అతని తండ్రి మరణించడం, కుటుంబం తీవ్ర ఆర్ధిక ఇబ్బందులలొ ఉండటం తొ అతను ఆ అవకాశాన్ని అందిపుచ్చుకొలేకపొయాడు. అతని చదువుకి ఆర్ధిక సహాయం అందించే దాతకొసం ఇంచుమించు సంవత్సరం పాటు ఎదురుచూసినా ఫలితం దక్కలేదు. ఆఖరికి ప్రముఖ దిన పత్రిక ద హిందు అతని ప్రతిభ గురించి, అతనికి కావాల్సిన ఆర్ధిక సహాయం గురించి ఒక ఆర్టికల్ రాసినా అతనికి సహాయం అందించడానికి ఎవరూ ముందుకు రాలేదు. అలా అతని పై చదువుల కల అక్కడితో ఆగిపొయింది. 

అతనికి గణిత శాస్త్రం మీద ఎంత మక్కువంటే అప్పట్లొ పాట్నా గ్రంధాలయం  లొ అంతర్జాతీయ జర్నల్స్ లభ్యమవకపొవడంతొ, అవి చదవడానికి వారాంతం లొ ఆరుగంటలు రైలు ప్రయాణం చేసి వారణాసి వెళ్ళేవాడు. అక్కడ అతని తమ్ముడి హాస్టల్ రూం లో ఉంటూ శని, ఆదివారాలు బెనారస్ హిందూ యూనివర్సిటి లొని సెంట్రల్ లైబ్రరి లొ గడిపి సొమవారం పాట్నా వచ్చేవాడు. మిగతా రోజుల్లొ ఉదయంపూట గణిత శాస్త్రం మీద పని చేస్తూనే కుటుంబాన్ని పొషించడానికి సాయింత్రం పూట తన తల్లి తొ కలసి రోడ్డు మీద అప్పడాలు అమ్మేవాడు.   

అలా కస్టపడి చదువుకుని, ఒక మంచి ఉద్యొగం సంపాదించి, జీవితంలొ బాగా స్థిరపడితే చాలు అనుకుని ఉంటే అతను చాలామందిలా ఒక సామాన్య ఉద్యోగస్తుడిగా మిగిలిపొయేవాడేమో. అయితే మన ఆనంద్ అలొచనలు అక్కడితో ఆగిపొలేదు. పేదరికం వల్ల చిన్నప్పటి నుండి తనకు అందకుండా పొయిన ఉన్నత ప్రమాణాలు కలిగిన విద్యను తనకు వీలయినంతలో కొందరు పేదవారికయినా అందించాలని అనుకున్నాడు. అప్పుడు పుట్టిందే " రామనుజం స్కూల్ ఆఫ్ మేథమెటిక్స్". ఇందులొ వివిధ కాంపిటిటివ్ పరీక్షలకి ప్రిపేర్ అవుతున్న పేద విధ్యార్దులకి ఉచితం గా శిక్షణ ఇచ్చేవాడు. కొన్నాళ్ళకి ఇదే అలొచనను ఇంకా సీరియస్ గా తీసుకుని పాట్నా వచ్చి ఉండటానికి భోజనం , హాస్టల్ ఖర్చులు కూడా భరించలేని కఠినమయిన పేదరికం లొ ఉన్న వారిని ఆదుకొవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. వెంటనే ముంబై లొ నివసిస్తున్న అతని బ్రదర్ ప్రవీణ్ కుమార్ ని పిలిపించి విన్నూతనమయిన అతని అలొచన వినిపించి అతనికి సహాయంగా పాట్నాలొనే ఉండమన్నాడు. అప్పుడు పుట్టిన ఐడియానే ఇప్పుడు ప్రపంచ ప్రఖ్యాత గాంచిన " సూపర్ 30 ". 

ఈ సూపర్ 30 ప్రొగ్రాంలొ అత్యంత కఠిన పేదరికం లొ మగ్గుతున్న కుటుంబాలలొనుండి 30 మంది అత్యంత ప్రతిభావంతులని ప్రవేశ పరీక్ష ద్వారా ఎంపిక చేసి వాళ్ళకి ఒక సంవత్సరం పాటు ఐఐటి ప్రవేశపరిక్షకి ఉన్నత ప్రమాణాలు కలిగిన శిక్షణ ఇస్తారు. అయితే ఆ ముప్పయ్ మందికి చదువు చెప్పడం తొనే ఆగిపొలేదు. వారి కుటుంబాలు కనీసం ఈ పిల్లలని పాట్నా పంపించి చదివించే స్తొమత లేని కుటుంబాల నుండి ఎంపిక చేసిన వారు కావడం తొ వాళ్ళు ఉండటానికి ఉచిత వసతి , భోజనం కూడా ఏర్పాటు చేయ్యాలి. ఈ ఏర్పాట్లు చెయ్యడం లొ అతనికి తన కుటుంబం అతనికి  ఎంతొ సహకారం అందిస్తుంది. ఈ సూపర్ 30 ప్రొగ్రాం కి కావలసిన ఫండ్స్ కొసం ఆనంద్ వేరే కాలేజీల్లొ కూడా పని చేస్తుంటే... అతని తల్లి ఈ ముప్పయ్ మందికి స్వయంగా వండి పెడుతుంది.

ఈ సూపర్30 లొ సీటు పొందిన విద్యార్దులకి ఉచిత వసతి, ఉచిత భొజనం అన్నీ ఆనంద్ కుటుంబం సమకూరుస్తుంటే ఇక వారికి మిగిలిన అలొచన ఒక్కటే ... చదువు... చదువు... చదువు... 2003 లొ స్తాపించిన ఈ సూపర్ 30 సంస్థ మొదటి సంవత్సరం లొనే 30 లో 18 మందికి  ఐఐటిల్లొ సీట్ సంపాదించిపెట్టడం అతనికి చాలా సంతృప్తి మిగల్చడం తొ పాటు మరింత అంకితభావంతో పనిచెయ్యడానికి మంచి ఉత్సాహాన్ని నింపింది.  అలాగే 2004 లొ 30 కి 22, 2005 లొ 30 కి 26, 2006 మరియూ 2007 లొ 30 కి 28 మంది సీట్లు సంపాదించగా... అతను ఎదురుచూస్తున్న మేజిక్ ఫిగర్ 2008 లొ వచ్చింది. అదే 30 కి 30. అతను కొచింగ్ ఇచ్చిన 30 మందికి ఐఐటి లొ ప్రవేశం దక్కింది. అదే మేజిక్ ఫిగర్ 2009 , 2010 లొ కూడా సాధించి హ్యాట్రిక్ సాధించారు ఆ సూపర్ 30 సంస్థ సూపర్ విద్యార్ధులు.

ఇతని అద్భుతమయిన వర్క్ కి 2009 సం || నుండి అంతర్జాతీయ గుర్తింపు రావడం మొదలయ్యింది. 2009 సం || లొ డిస్కవరి చానల్ లొ,  కెనడియన్ టీవి సీరీస్ విట్నెస్స్ లొ అతని సూపర్ గురించి ప్రొగ్రాం రావడం, 2010 సం|| లొ ప్రఖ్యాత టైం మేగజైన్ అతని స్కూల్ ని ఆసియాలొని బెస్ట్ స్కూల్స్ లొ ఒకటిగా గుర్తించడం, న్యూయార్క్ టైమ్స్ పత్రిక ఇతని గురించి అరపేజీ పైగా కేటాయించి రాయడం, బిబిసి లో ఇతని గురించి  వచ్చిన ప్రొగ్రాం, ఒక ప్రఖ్యాత జపాన్ చానల్ ఇతనిపై డాక్యూమెంటరి తియ్యడం.... ఇవన్నీఆనంద్ కుమార్ ప్రతిభని ప్రపంచ నలుమూలలా చాటాయి.. లేటెస్ట్ గా న్యూస్ వీక్ మేగజైన్ ఇతని స్కూల్ ని ప్రపంచంలొని నాలుగు మోస్ట్ ఇన్నొవేటివ్ స్కూల్స్ లొ ఒకటిగా పేర్కొంటే, ఫొకస్ అనే యూరొపియన్ పత్రిక ఇతని అకాశానికి ఎత్తేసింది. ఒబామా దూతగా ఇండియాలొ పర్యటించిన రషీద్ హుస్సేన్ సూపర్ 30 ని ఇండియాలొనే ద బెస్ట్ ఇన్స్టిట్యూట్ గా అభివర్ణించారు. బీహార్ ప్రభుత్వం మౌలానా అబుల్ కలాం అజాద్ పురస్కారం తొ గౌరవించింది.  మరికొన్ని ఇక్కడ చూడండి.

ఈ సూపర్ 30 సూపర్ సక్సస్ సాధించడం తొ ఎన్నారైలు మరియూ ప్రబుత్వం దగ్గరనుండి ఆర్ధిక సహకారం,  అనేక జాతీయ, అంతర్జాతీయ సంస్థల నుండి ఉద్యోగ ఆఫర్లు వచ్చినా అతను వాటిని సున్నితంగా తిరస్కరించాడు. అయితే అది బీహార్...... అక్కడ ఆఫర్లు తిరస్కరిస్తే అంత సులభంగా వదిలెయ్యరు. మన అమీర్పేట్ లొ లాగ పాట్నా కూడా అనేక జాతీయ ప్రవేశ పరీక్షలకు ఇచ్చే కోచింగ్ సెంటర్లకి ప్రసిద్ది చెందింది. ఐఐటి కోచింగ్ నుండి ఐయేఎస్ వరకూ అన్ని కోచింగ్ సెంటర్లూ అక్కడ ఉంటాయి. అలానే కోచింగ్ సెంటర్ మాఫియా కూడా. ఇతన్ని వాళ్ళ కోచింగ్ సెంటర్స్ లొకి చేర్చుకొవడానికి అనేక వత్తిళ్ళు తీసుకొచ్చినా , ఆఖరికి అతని సూపర్ 30 ఉద్యోగి ఒకరు ఈ మాఫియా చేతిలొ హత్యకు గురైనా ఆనంద్ చలించలేదు. అఖరికి ముఖ్యమంత్రి నితీష్ కూమార్ కల్పించుకుని ప్రబుత్వం తరపున ఆనంద్ కుమార్ కి భద్రతగా బాడీ గార్డ్ లు నియమించిది. అయితే ఈ మాఫియా అక్కడి తొ ఆగలేదు. ప్లాన్ బి దిగి అనేక ఫేక్ సూపర్ సంస్థలు స్తాపించాయి. "రాజా సూపర్ 30″, “నకిలీ సూపర్ 30″, “ గయా సూపర్ 30″ ఆఖరికి  “ఒరిజినల్ సూపర్ 30″ అని కూడా. అయితే  ఈ ఒత్తిళ్లకు ఆనంద్ లొంగలేదు కానీ 2008 సం || లొ ఆనంద్ కుమార్ సూపర్ 30 లొ శిక్షణ పొంది ఐఐటి లొ సీట్లు సాధించిన ముగ్గురు విద్యార్ధులను ఈ మాఫియా డబ్బులు ఆశచూపి తమ సంస్థలలొ శిక్షణ పొందినట్టుగా ప్రచారం చెయ్యడం తో  తీవ్రం గా మనస్తాపం చెందిన ఆనద్ కుమార్ ఇక ఈ సూపర్ 30 సంస్తను పూర్తిగా మూసివెయ్యాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అయితే ఆ ముగ్గురు విద్యార్ధులు చివరకు ఆనంద్ కుమార్ కి క్షమాపణ చెప్పి నిజం బయట పెట్టడం తొ ఆ వివాదం సర్దుమణిగింది. అలాగే 2008 వరకూ అతని తొ పాటు నడిచిన అభయంకర్ అనే ఐపిఎస్ ఆఫీసర్ అనేక రాజకీయ వొత్తిళ్ళకి లొంగి ఆనంద్ నుండి విడిపోయి 30 మంది పేద ముస్లిం విధ్యార్ధులకి శిక్షణ ఇచ్చే వేరే సూపర్ 30 స్థాపించాడు .

ఇప్పుడు అతని ఆశయం సూపర్ 30 లాగానే పేదవారికి ఒక స్కూల్ ఏర్పాటు చెయ్యడం. అతని స్టుడెంట్లలో ఎవరయినా ఎప్పటికయినా నొబెల్ సాదిచాలని అతని ఆశ అట. 

మన ఆనంద్ కుమార్ ఇంకా ఎన్నో విజయాలు సాధించాలని, మరిన్ని ఉన్నత శిఖరాలు అందుకొవాలని,  ఎంతొమందికి భవిష్యత్ ఆనంద్ కుమార్ లకి ఇన్స్పిరేషన్ గా నిలవాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటూ... 

- మంచు 

మరికొన్ని వివరాల కోసం సూపర్౩౦

ఖండించేద్దాం .... పొయిందేముంది ........

*** శ్రీ రామ ***

                     'అప్పుడే తెల్లారిందా' అనుకుంటూ .... కళ్ళను బలవంతంగా తెరవడానికి ప్రయత్నిస్తూ... మంచం మీద బద్దకంగా కదులుతున్నాను.... పక్కలో ఎక్కడో మూల పడి ఉన్న సెల్ ఫోన్ వెతికి పట్టుకుని ఆ సగం మూసిన కళ్ళతో టైం చూద్దును కదా.. తొమ్మిది చూపిస్తుంది. పదిగంటలకు మీటింగ్ ఉంది అన్న సంగతి గుర్తురాగానే నిద్రమత్తు మొత్తం వదిలిపోయింది. ప్రతీరోజులాగానే నా మొద్దునిద్ర కు నన్ను నేనే తిట్టుకుంటూ ఉరుకులు పరుగుల మీద తయారయ్యి ఇంటినుండి బయట పడ్డా. బండి తీసి ఫుల్ స్పీడ్ లో నడుపుతున్నా కానీ "Murphy's Law" లాగ మనకి ఎప్పుడు అర్జెంట్ పనుంటే అప్పుడే  ట్రాఫిక్ సిగ్నల్స్ మన సహనాన్ని పరీక్షిస్తూ ఉంటాయి. అలానే సిగ్నల్ రెడ్ పడింది ... ఒక పక్క మీటింగ్ కి టైం అయిపోతుంది అన్న ఆదుర్దా ఇంకోపక్క సిగ్నల్ దగ్గర ఎవడో  సైడ్ ఇవ్వకపోవడం వల్ల అక్కడే ఆగిపోయి మోగిస్తున్న అంబులన్స్ సైరెన్ సౌండ్. ఇలా చిరాకులో ఉండగానే ఎవరో అరవడంతో ఆ అడ్డువున్నవాడు అంబులన్స్ కి దారి ఇవ్వడం, అదే సమయం లో నా బుర్రలో మంచి ఐడియా తట్టడం ఒకేసారి జరిగాయి. ఆ ఐడియా ప్రకారం ఆ అంబులెన్స్ వెనుకే నేనూ బండి పోనిచ్చా... కొంచెం దూరం వెళ్ళాక  పక్కనుండి రేయ్ మని పోనిచ్చి అంబులెన్స్ ఓవర్ టేక్ చేసి ముందుకు దూసుకొచ్చా.. నా ఖర్మగాలి మళ్ళీ ఇంకో సిగ్నల్ రెడ్ పడింది ..అయితే ఈ సారి ఆగదలచు కోలేదు.. పెద్ద ట్రాఫిక్ లేదులే అనుకుంటూ రెడ్ సిగ్నల్ దాటానో లేదో ...అప్పటివరకు ఏ  మూల దాక్కున్నాడో వేస్ట్ ట్రాఫిక్ కానిస్టేబుల్ వెంటనే పట్టేస్కున్నాడు. నెలాఖరు కదా ఎక్కడపడితే అక్కడ ఉంటారు అని ట్రాఫిక్ పోలీసులను తిట్టుకుంటూనే బండి ఆపాను. సిగ్నల్ జంపింగ్ కింద 300 రూపాయలు ఫైన్ అంటాడు... అర్జెంట్ పనిమీద వెళ్తున్నా కాబట్టి దాటాల్సి వచ్చింది అని ఎంత బ్రతిమిలాడినా వదలడే.. వాడితో బేరాలాడితే నాకే టైం వేస్ట్ అని ఒక వంద వాడికి సమర్పించుకుని ఆఫీసుకి చేరాను. 

***

అప్పటికే మీటింగ్ స్టార్ట్ అయ్యింది... లాస్ట్ సీట్లు అన్నీ ఆక్యూపై అయిపోయాయి... మీటింగ్ కి లేట్‌గా వస్తే ఇదే సమస్య.. ఫ్రంట్ కూర్చుని చెప్పేవాడి వంక చూస్తూ ఆ సొదంతా వినాలి. మెయిల్ చూడడం కుదరదు,sms లు చెయ్యడం కుదరదు. తిట్టుకుంటూ కూర్చున్నా... అప్పటికే పావుగంట లేట్ అయినా ప్రెజంటేషన్ ఇచ్చేవాడు ఇంకా ప్రొజెక్టర్ తో కష్టపడుతున్నాడు. ఈ లోపు పక్క సీటువాడు "ఏంటి బాబాయ్ ఇంత లేట్"  అని పలకరించాడు. 

"రాత్రి సినిమా చూసి పడుకున్నా లేట్ అయిపొయింది" అని సమాధానం చెప్పాను. 

"ఎం సినిమా" అని అడిగాడు.

" ఏదో ఇంగ్లీష్ సినిమారా...నెట్ దొబ్బేసింది ... అది డౌన్లోడ్ అయ్యేసరికే 12 అయ్యింది   ..చూసి పడుకునే సరికి 2 ..పొద్దున్న మెలుకువరాలేదు.. ఖర్మకాలి మధ్యలో ట్రాఫిక్ పోలీసు పట్టుకున్నాడు... వాడికో వంద కొట్టి వచ్చా... ఆ అంబులెన్స్ అడ్డంపెట్టుకుని చాల దూరం వచ్చా కానీ లేకపోతే చాలా కష్టం ఆ ట్రాఫిక్ లో  "

" పర్లేదు లే ... నువ్వోచ్చేసరికి ఇంకా స్టార్ట్ అవలేదు గా " అన్నాడు ...

*** 

ఆ మీటింగ్ ముగించి కాఫీకి వెళ్ళాం... అక్కడ  గ్యాంగ్ అంతా ఉంది...

"అరేయ్... ఇన్‌కంటాక్స్ సేవింగ్స్ కి ప్రూఫ్ లు సబ్మిట్ చెయ్యాలి కదా... ...నేను వెళ్లి మ్యూచువల్ ఫండ్ కట్టి వస్తారా " అన్నాడు మా ఫ్రెండ్ అక్కడనుండి లేస్తూ...

" ఎం టాక్సోరా... మనం సంపాదించినదంతా దోచేస్తున్నారు... " నిట్టూరిస్తూ అన్నా...

" ఎం రా... నీకు సేవింగ్స్ ఏమీ లేవా " అని అడిగాడు ఇంకొకడు...

" ఎన్ని అని చేస్తాం రా ..మనమా షేరింగ్ అపార్ట్మెంట్... మన వాటా అద్దె పెద్ద కాదు..ఇక షేరింగ్ కాబట్టి రెంట్ రిసీట్ మాలో ఒకడికే వస్తుంది....  అందువల్ల  హెచ్ ఆర్ ఏ మొత్తం అక్కడే పోతుంది " అన్నాను.

" అదేంటి రా..  ఒరిజినల్ బిల్లులు పెడతావా.. " అంటూ పెద్ద కొండ తింగరోడిని చూసినట్టు ఎక్స్ప్రెషన్ ఇచ్చారు అందరూ... 

నేను కొంచెం అయోమయంగా చూస్తుండగానే... 

"అరే..  నీకు ఎంత అద్దె కావాలంటే అంత రాస్కో ...నేను ఓనర్ సంతకం పెడతా" అని ఒకడు బంపర్ ఆఫర్ ఇచ్చాడు... ఇంకొకడు మెడికల్ ఎలవేన్స్ కోసం దొంగ మెడికల్ బిల్లులు ఎక్కడ దొరుకుతాయో చెప్తుంటే , ఇంకొకడు  LTA కోసం తను ప్రింట్ చేయించిన దొంగ రిసీట్స్ బుక్  ఆఫర్ చేస్తుంటే... ఆహ స్నేహం అంటే ఇదే అని పొంగిపోయాను. మొత్తం వివరాలు అన్నీ సంపాదించి వచ్చి సీట్లో కూర్చున్నా.. ఈ రోజు ఎలా చూసినా ఒక 20 వేలు టాక్స్ సేవ్ చేసినట్టే..మాంచి ఆనందంగా ఉంది. అయినా మన లెగ్ ఎప్పుడూ గోల్డెన్ లెగ్... ఇంజనీరింగ్ లో అందరూ వేలకు వేలు ఫీజ్ కడితే.. మనం ఒక 500 రూపాయిలు కొట్టి ఎకనమికల్లీ బ్యాక్వర్డ్ అని సర్టిఫికేట్ సంపాదించి వందల్లో ఫీజు కట్టి ఇంజనీరింగ్ చదివేసా... 

ఎంతమందికి ఇన్ని తెలివి తేటలు ఉంటాయ్...అని నాకు నేనే భుజాలు తడుముకున్న్నా :-) 

***

లంచ్ ముగించి సీట్లో కూర్చున్నానో లేదు నాన్నగారి దగ్గరనుండి ఫోన్...

" ఎరా... మన పక్క స్థలం అమ్మేస్తారని చెప్పాకదా దానిగురించి ఏమయినా ఆలోచించావా  " అంటూ

" బడ్జెట్ ఎక్కువ అవుతుందేమో నాన్నా.. పది లక్షలు అంటున్నావ్.. ఇంకా రిజిస్ట్రేషన్  , బ్రోకేర్ ఫీజు ఇలా చాలా ఉంటాయ్ కదా  "

" పది లక్షలు చెప్తున్నారు రా.. రిజిస్ట్రేషన్  ఫీజు ఇంకో పది వేలు వేస్కో.. బ్రోకర్ ఫీజు....." అని చెప్తుండగా మద్యలో కట్ చేసి

" అదేంటి మొన్న నెట్ లో చూసా.. ఆ రేట్  ప్రకారం పదిలక్షలకి రిజిస్ట్రేషన్ ఫీజు ఇంకా చాలా ఎక్కువ వచ్చింది నాకు  " అని అడిగా

"  కొన్న రేట్ కి ఎవరన్నా రిజిస్ట్రేషన్ ఫీజు కడతారట్రా ...కొనేది పదిలక్షలు అయినా అక్కడ గవర్నమెంట్ రేటు లక్షే ఉంది .. అందువల్ల రిజిస్ట్రేషన్ ఫీజు ఆ లక్షకే కదా "

" ఓ కదా... పాయింట్ మిస్ అయ్యా... సరే నేను పర్సనల్ లోన్ కి అప్ప్లై  చేస్తా.....తీస్కుందాం...వాడికి అడ్వాన్స్ ఇచ్చి ఉంచు "

అని ఫోన్ పెట్టా... ఈ రోజు అన్ని పిచ్చపిచ్చగా కలసి వచ్చేస్తున్నాయ్....

*** 

బోల్డు మెయిల్స్ పెండింగ్ ఉండిపోయాయి అని చూస్తున్నా .. ఒక మెయిల్ లో కజిన్ కి mathlab సాఫ్ట్వేర్ కావాలట... ఎలాగయినా సంపాదించామని రాసాడు... వెంటనే IISC లో ప్రాజెక్ట్ చేస్తున్న మా ఫ్రెండ్ కి ఫోన్ చేశా... వాడిని రివిజన్ 14 అడిగితే ..."ఇంకా రివిజన్ 14 ఏంటి గురూ..15 వచ్చేసింది కదా" అన్నాడు. నాకు తెలుసు ఈ IISC వాళ్ళు తక్కువోళ్ళు కాదని... సాఫ్ట్వేర్ ఇలా రిలీజ్ అవ్వడం పాపం...అలా పాస్వర్డ్ బ్రేక్ చేసేస్తారు. వీళ్ళ తెలివితేటలే తెలివితేటలూ అనుకుంటూ ...."సరే వీకెండ్ కి వచ్చి కలెక్ట్ చేసుకుంటా...సి డి రాసి ఉంచు" అని చెప్పేసి ఫోన్ పెట్టా... 

***

3 అయింది అని కాఫీకి వెళ్లోచ్చి అ రోజు పనికి కూర్చున్నా...మా కంపెనీలో చాలామంది లాగానే...నా వర్కింగ్ హవర్స్ మద్యాహ్నం నాలుగు నుండి మొదలవుతాయి. అలా అని అసలు పనే చెయ్యం అని కాదు... ప్రైవేట్ కంపెనీ కాబట్టి పనిచెయ్యకపోతే వెంటనే ఉద్యోగం ఊడుతుంది అనుకోండి... నాలుగు నుండి సీరియస్ గా పని చేస్కుంటున్నా... ఆరు గంటలుకి  స్నాక్స్ తిని కూర్చున్నా ..ఈలోపు కార్తీక్ గాడు పింగ్ చేసాడు. వాడు ఆన్ సైట్  కని అమెరికా వెళ్ళాడు...

"హాయ్ ...రా " అన్నాడు వాడు ...

" ఏంట్రా అప్పుడే వచ్చావ్ ... ఆఫీస్ కి.."

" ఇక్కడ అమెరికాలో ఈ టైం మామూలే రా... అయినా ఇక్కడ పని వాచిపోతుంది రా బాబు.."

" ఎం అంతకంతా డాలర్లు వస్తున్నాయి కదా..." కొంచెం కుళ్ళు గా అన్నాను...

" ఎం డాలర్లు రా బాబు... చిరాకొస్తుంది... దీనికన్నా ఇండియా లో హాయిగా ఫ్రీగా ఉద్యోగం చేస్కుంటే ఎంత సుఖం గా ఉంటుందో..."

అక్కడున్న ప్రతీవాడు ఇలానే చెప్తాడు ...కానీ ఎవడూ రాడు అనుకుంటూ...

"మరి ఎప్పుడొస్తున్నావ్" అని అడిగాను 

" ఏమోరా... నీ ఆన్ సైట్ గురించి ఎమన్నా చెప్పాడా మానేజర్ " అని అడిగాడు వాడు

" ఇంకా ఏం చెప్పలేదు.. చెప్పడు రా వాడు.. వాడికి నేనంటే పడదు... కనీసం ఒక్క సంవత్సరం అయినా పంపొచ్చు కదా ... ఎప్పుడు చూసినా బడ్జెట్ బడ్జెట్ అంటాడు.. ఈ బ్రేక్ ఇన్స్పెక్టర్ ఉద్యోగానికి పది లక్షలు, కానిస్టేబిల్ ఉద్యోగానికి 5 లక్షలు అని మార్కెట్లొ రేట్ ఉన్నట్టు ఈ ఆన్‌సైట్ కి కూడా ఏదన్నా రేట్ ఉంటే ఈపాటికి ఎప్పుడో వచ్చేవాడిరా..." అని చెబుతున్నా ... ఈ లోపు ...

" మళ్ళీ అడిగి చూడరా.... సరే నేను ఉంటాను" అని బై చెప్పేసాడు...

మళ్ళీ పనిలో మునిగిపోయా... రాత్రి 8 :30 కి అమెరికా కౌంటర్ పార్ట్ పింగ్ చేసాడు... " are you there " అంటూ ...

"యా" అన్నా... 

"ఇంకా పని చేస్తున్నావా" అని వాడి ఆశ్చర్యం...

" అవును... ఇండియా లో రాత్రి పదింటి వరకు పని చెయ్యడం కామనే... మీరు ఆరింటికే వెళ్ళిపొతారనుకుంటా కదా "అని అడిగాను ..

" అవును ... అయినా మీ ఇండియన్స్  బాగా కష్టపడతారు... సరే...ఇక వెళ్లి రెస్ట్ తీస్కో " అని చెప్పేసి వెళ్ళిపోయాడు..

వాడు అలా టైం గుర్తు చేసేసరికి నాకు వెంటనే అలసట వచ్చినట్టు అనిపించింది...వెంటనే బైక్ తీసుకుని ఇంటికి బయలుదేరబోతున్నా ...ఫ్రెండ్ కాల్ చేసాడు... అరేయ్ మన ప్రభాకర్ గాడు పార్టీ ఇస్తున్నాడు...ఇప్పుడే డిసైడ్ చేసాం...వెంటనే వచ్చేయ్ అని పిలుపు...

****

ఆహా అనుకుంటూ... వాడు చెప్పిన రెస్టారెంట్ వైపు బండిపోనిచ్చా...అప్పటికే అందరూ వచ్చేసారు. ఆర్డర్ ఇచ్చేసారు. హెల్మెట్, జర్కిన్ పక్కన పడేసి కూర్చున్నా... మా గ్యాంగ్ కలిసిందంటే క్రికెట్ నుండి  మొదలు పెట్టి, టాలీవుడ్, బాలివుడ్ అంటూ అన్ని వుడ్ లు టచ్ చేస్తూ, ప్రాంతీయ, దేశీయ, అంతర్జాతీయ రాజకీయాలు , సమస్యలు అన్నీ మాట్లాడేసుకుంటాం. టచ్ చెయ్యని టాపిక్కే ఉండదు. అలా మాట్లాడుకుంటుంటే మా మాటలు ఇప్పుడు హాట్ టాపిక్ అయిన అవినీతి, బ్లాక్ మనీ మీదకి వెళ్ళింది. అందరు వాళ్ళ వాళ్ళ అభిప్రాయాలు చెబుతున్నారు .. హాట్ హాట్ డిస్కషన్ జరుగుతుంది. 

" అసలు ఈ రాజకీయ నాయకులు, ప్రభుత్వ అధికారుల వల్లే మన దేశం ఇలా తగలడింది " అని ఒకడు....

" అసలు ఎవడబ్బ సొమ్మని బ్లాక్ మనీ రూపం లో అంతా విదేశాలకి తరలించారు... ఆ డబ్బు తో మన దేశం అప్పులన్నీ తీర్చేయోచ్చు కదా " అని ఇంకోడు.... 

వై ఎస్ ఎక్కువ అవినీతి చేసాడంటే, అదంతా వై ఎస్ చంద్రబాబు నుండి నేర్చుకున్నదే అని ఇంకోడు...లోక్ జన పాల్ బిల్లు గురించి ఒకడు చెప్తే ,  లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి నిజాయితీ గురించి ఇన్స్పైరింగ్ కథలు ఇంకొకడు చెప్తున్నాడు. 

అయితే మాలో మురళి అని ఒకడున్నాడు. వాడు కొంచెం తేడా గాడు. ఊరంతా ఒక దారి అయితే వీడిది వేరే దారి. అప్పుడు వాడి డొక్కులో ప్రశ్న ఏంటంటే 

" అరేయ్ ... మీలో ఎంతమంది అదే రాజకీయ నాయకుడి ప్లేస్ లో ఉంటే  ఏ రకమయిన అవినీతి చెయ్యకుండా పెర్ఫెక్ట్ గా ఉంటారు" అని ....

వీడేప్పుడు తలతిక్క గాడే అనుకుంటూ "మేం ఎవరు అధికారం లో ఉన్నా పైసా లంచం తీస్కోం... తీసుకున్నా ఏదో తక్కువ అమౌంట్ లో తీస్కుంటాం కానీ ఇలా దేశాన్ని , ప్రజల్నిదోచేయ్యం" అని చెప్పాం...

అయితే వాడు వాడి పాయింట్ పూర్తిగా చెప్పేవరకు వదిలే రకం కాదు.... అయితే దురదృష్టవశాత్తు ఈసారి నన్ను ఉదాహరణ గా తీస్కున్నాడు. ఆ రోజు ఉదయం నుండీ నేనూ చేసిన అవినీతి , తప్పులు చెప్పమన్నాడు ..

"నేనేం చెయ్యలేదు .. ఉదయం నుండీ నిజాయితీగా ఉన్నాను... అయినా నేనేం అవినీతి చెయ్యగలను..నాకేం అధికారం ఉందని  " అని కాన్ఫిడెంట్ గా చెప్పాను..

" బాగా ఆలోచించు " అని రెట్టించాడు .. 

ఆలోచించడం మొదలు పెట్టాను.....అందరూ సైలెంట్ గా నావంకే చూస్తున్నారు

అంబులెన్స్ ని ఓవర్ టేక్ చెయ్యడం లాంటి చిన్న చిన్న రూల్స్ పాటించకపోవడం లాంటి  తప్పులు పక్కన పెట్టినా .... నిన్నరాత్రి చూసిన డౌన్లోడ్ పైరేటెడ్ సినిమా నుండి, ట్రాఫిక్ కానిస్టేబిల్ కి లంచం ఇచ్చి బయటపడటం, ఫేక్ బిల్లులు పెట్టి టాక్స్ సేవ్ చెయ్యడం (ఎగ్గొట్టడం), గవర్నమెంట్ రేట్ కి రిజిస్ట్రేషన్ ఫీజు కట్టి  మిగతాది బ్లాక్ మనీ తో కొనడం , దొంగ సర్టిఫికెట్స్ లో తక్కువ ఆదాయం చూపించి తెల్లకార్డులు , ఎకనిమికల్లీ బేక్వార్డ్ అని సర్టిఫికెట్స్ వాడుకోవడం..... పొద్దున్న లేస్తే చేసే ప్రతీ పని లోని అదే ఆలోచన. ప్రబుత్వానికి ఎలా టోపీ వెయ్యాలి , ఎలా డబ్బు మిగిల్చాలి అని.... " ఇలా సాగుతున్నాయి  నా ఆలోచనలు .....

నేను మౌనం గా ఉండటం చూసి మురళి గాడు కంటిన్యూ చేసాడు. 

" ఇప్పుడు మనకి వచ్చే జీతానికి , చేతిలో ఉన్న అవకాశానికి సరిపడా అవినీతి మనమూ చేస్తున్నాం. ఏ చాన్స్ వదలడం జరగదు. అలాంటిది ఇంకొంచెం అవకాశం వస్తే ఇంకొంచెం అవినీతి చెయ్యమా.... రాజకీయ నాయకులు , ప్రభుత్వ అధికారులు  అన్నవారు ఎక్కడో పైనుండి దిగిరాలేదు.. వాళ్ళు మన సమాజం లో ఒక భాగం...మన సమాజానికి ఒక చిన్న సాంపిల్... వాళ్లకి అవకాశం వచ్చింది కాబట్టి తింటున్నారు. అవకాశం లేని వాళ్ళు ఏదో నిజాయితీపరుల్లా నటిస్తున్నారు ...ఈ అవినీతి అన్నది మన రక్తం లో ఇంకిపోయింది"... అంటూ చెబుతున్నాడు... 

పెద్దగా ఎవరూ ఎదురు మాట్లాడకపోయే సరికి ఆ టాపిక్ అక్కడితో ఆగిపోయింది కానీ ఆ ఆలోచనలు మాత్రం ఎవరి మనసుల్లోనుండి పోలేదు...

***

ఇంటికి వచ్చాక కూడా అవే ఆలోచనలు చుట్టుముట్టాయి....

నిజమేనా మనకి అవకాశం వస్తే మనమూ అంతే అవినీతికి పాల్పడతామా అని.... నాకు వెంటనే ఒక ఉదాహరణ గుర్తొచ్చింది... 

"కొన్నేళ్ళ క్రితం మా మావయ్య ఒకతను ఉద్యోగం సద్యోగం లేకుండా ఒక ఐదు వేలమంది ఉండే చిన్న ఊరికి సర్పంచ్ అవడానికి ప్రయత్నించేవాడు. మొత్తానికి పదేళ్ళు గడిచాక తన ప్రయత్నం ఫలించి సర్పంచ్ గా నెగ్గాడు. అతను సర్పంచ్ అయిన సమయానికి ఆ ఊళ్ళో రియల్ ఎస్టేట్ పుంజుకుంటుంది. అక్కడ ఎవరయినా పొలాన్ని ఇళ్ళ స్థలాలుగా విడదియ్యాలంటే సర్పంచ్ అనుమతి కావాలి. అయితే ఒక పది స్థలాలు విడదీస్తే ఒక స్థలం ప్రబుత్వ రేట్ కి తనకి అమ్మాలని సర్పంచ్ కండిషన్. అది చట్టపరం గా తప్పు అని ప్రూవ్ చెయ్యలేనిది.... ఎందుకంటే తను ఫ్రీగా తీసుకోవడం లేదు... డబ్బులిచ్చి కొంటున్నాడు. అది కూడా చట్టబద్దం గా ప్రబుత్వ రేట్ కి. అయితే అదే స్థలం మనం అందరం అమ్ముకుంటున్నట్టు తరువాత మార్కెట్ రేట్ కి (ప్రబుత్వరేట్ కి కొన్ని రెట్లు ఎక్కువ) అమ్ముకుంటాడు. ఈ పూర్తి కొనుగోలు అమ్మకం ఎపిసోడ్ లో ఆ సర్పంచ్ మనం అందరం చేసే అవినీతి కన్నా ఎక్కువ అవినీతికి పాల్పడినట్టు అనిపించలేదు. ఎక్కువమంది రాజకీయనాయకులు చేసేది ఇదే...."

చాలా సమయాల్లో కొన్ని ఆర్గ్యూమెంట్స్ వింటూ (చేస్తూ) ఉంటాం. సమాజంలొ ఒక అంతర్భాగం అయిపొయిన ఈ అవినీతికి నేను ఒక్కడిని ఏం చెయ్యగలను అని.... లంచం లేకుండా ఇప్పుడు ఏమి పనులు జరుగుతున్నాయ్ అని ... సరే ..మనం అందరం అన్నా హజారే లా నిరాహార దీక్షలు చెయ్యలేం... అపరిచితుడులో రామం లా అందరిలో ఆడ్ పర్సన్ లా బ్రతకలేం ...  అది  కరెక్టే  కానీ... మనకి కుదిరేవి, చేయ్యగాలిగినవి నిసవార్ధం గా నిజాయితీగా మనం ఎన్ని చెయ్యగలుగుతున్నాం.  ఒక షాప్  లో సరుకులు కొనడానికి వెళ్ళినప్పుడు బిల్ లేకుండా కొన్నవస్తువులకి 10% డిస్కౌంట్ ఇస్తానంటే ఎంతమంది బిల్ ఇవ్వమని 10 % డబ్బులేక్కువిచ్చి సరుకులు కొంటారు. 

ఇంకో చిన్న ఉదాహరణ 

పైరేటెడ్ సినిమాలు చూసేవారిది ఇంకొ రకమయిన వాదన... "వాళ్ళు చెత్తసినిమాలు తీస్తే మనం ఫుల్ డబ్బులిచ్చి కొట్టించుకొవాలా.. ఆ సినిమాల నాణ్యత కు పైరేటెడ్ కాపీనే ఎక్కువ" అని.  ఇంకొంతమంది " మేము ఎక్కడొ ఉన్నాం, మాకు ఇక్కడ పైరేటడ్ తప్ప వేరే మార్గం లేదు... ఏం చెస్తాం" అని. అదే మనకు ఒక స్వీట్ షాప్ లొ స్వీట్స్ కొన్నామనుకోండి  ... ఆ స్వీట్ల నాణ్యత మనకు నచ్చలేదు. అలా అని నెక్స్ట్ టైం నుండి ఆ షాప్ లొ దొంగతనం చెస్తామా.. రెండు మూడు సార్లు చూసి నచ్చకపొతే మానేస్తాం లేకపోతె వేరే చోట కొంటాం ఇంకా కాకపొతే తినడం మానేస్తాం అంతే కానీ స్వీట్లు అలవాటు అయిపోయి ఉన్నాం  అని దొంగతం చెయ్యం కదా... అలాగే విదేశాల్లొ లేక వేరే రాస్ట్రాల్లలొ ఉండేవాళ్ళు .. వాళ్ళకి దొరకని వస్తువులన్నీ అలానే దొంగిలించి తీసుకుంటామా... కొనగలిగితే డబ్బులు ఎక్కువిచ్చి కొనుక్కుంటాం ..లేక మళ్ళీ మన రాస్ట్రం వచ్చేవరకు ఎదురుచూసి ఇక్కడ  నుండి కొనుక్కెళతాం కదా ... మరి సినిమాలకి ఎందుకు ఇలా అంటే... ఇది దొంగిలించడం ఈజీ కాబట్టి .... రకరకాల వంకలు చెప్పి మరీ దొంగలిస్తాం. అలాగే మిగతావి దొరికితే ఇంతే ఈజీగా దొంగలిస్తాం. అందులో సందేహం లేదు.. అది మన నరనరాల్లో జీర్ణించుకుపొయిన  అవినీతి"

"యధారాజా తధాప్రజ" అన్నది రాచరికపు రొజుల నాటి నానుడి. "యధాప్రజ తధారాజా" అన్నది ఇప్పటి నిజం. మనమే ప్రతీ విషయం లో ఇంత స్వార్ధం తో నిజాయితీ లేకుండా అలొచిస్తుంటే ఇక మనల్ని రిప్రజెంట్ చేసే , మనం ఎన్నుకున్న నాయకులు ఇంకెంత స్వార్ధం  తొ ఆలోచిస్తారు.  డబ్బు, మద్యం, గిఫ్ట్లు లంచం తీసుకుని అవినీతి పరుల్ని ఎన్నుకునేది సామాన్య జనమే (మనమే). బోల్డు డబ్బులు ఖర్చుపెట్టి, లంచం ఇచ్చి ఓట్లు కొన్న నాయకులు నిజాయితీ గా పనిచెయ్యాలని కొరుకొవడం చాలా అత్యాశ , అన్యాయం కూడా. మరి ఆ లంచం తీసుకునేవాళ్ళకన్నా ఆ లంచం ఆశ చూపించేవారిదే తప్పు అనుకుంటే , మరి లంచం తీసుకునే ప్రభుత్వ అధికారులకన్నా లంచం ఇచ్చే మనది తప్పు అన్నమాట. ఇదొక కరేప్షన్ సైకిల్ అన్నమాట... ఈరోజు లంచం ఇచ్చినవాడు రేపు వాళ్ళదగ్గరే తీసుకుంటాడు..ఆ మర్నాడు మళ్ళీ వాళ్ళకే లంచం ఇవ్వాల్సి రావచ్చు... ఆ సైకిల్ అలానే అనంతం గా సాగిపోతుంది.  ఒక రకంగా  ఈ సైకిల్ మన కల్చర్ లో భాగం అయిపొయింది. కొత్త సాఫ్ట్వేర్ మార్కెట్ లోకి రాగానే పాస్వర్డ్ బ్రేక్ చేసేవారిని మహా తెలివైన వాళ్ళగా పోగుడుతాం, డబ్బులిచ్చి ఒరిజినల్ డివిడి కొన్నవాడిని తింగరొడిని చూసినట్టు చూస్తాం. అది ఇప్పటి కల్చర్ ..

ఒక్కడు లక్ష రూపాయిలు ప్రబుత్వ సొమ్ము దోచేస్తే ఎంత నస్టమో, లక్ష మంది ఒక్కొకరు ఒక్కో రూపాయి చొప్పున దొచినా అంతే నస్టం. అయితే రూపాయి ఎవరికీ కనిపించదు.... అది తప్పు లా అనిపించదు....  

నేను మారను కానీ నా పక్క ఉన్నవాళ్ళు అందరు మారిపోవాలి అన్న ఆలోచనలో ఉన్నంతకాలం  ..ఎంతమంది అన్నా హాజారా లు వచ్చినా ఉపయోగం లేదు... ఏదో కొన్నాళ్ళు హడావుడి తప్పించి.... 

మనం చేసే అవినీతి గురించి ఆలోచన లేకుండా ,  సమాజం మాత్రం అవినీతి రహితం గా ఉండాలనుకోవడం , దానికి పాదయాత్రలు చెయ్యడం, నిరాహార దీక్షలు చెయ్యడం, లెక్చర్లు దంచడం కన్నా అత్మ వంచన ఇంకేమీ లేదు. అన్నా హాజారే కి లక్షకోట్లు తిన్న జగన్, రెండువేల ఎకరాలు ప్రబుత్వ రేట్ కి జాక్ పాట్ కొట్టిన రామోజీ రావు   మద్దతు ప్రకటిస్తుంటే ఎంత కామెడీ గా ఉందొ ... మనం మద్దతు ప్రకటించినా అలానే ఉంటుంది....

ఈ రొజు సమాజానికి కావాల్సింది మన నిరాహారదీక్షలు, ఊరేగింపులు కాదు.... ప్రతీ మనిషిలో ఒక చిన్న రిజల్యూషన్. ఈ రొజు నుండి ఈ పర్టిక్యులర్ అవినీతి నేను త్యజిస్తున్నా ... ఈ తప్పు నేను మళ్ళీ చెయ్యను అని.... సంఘానికి పూర్తి వ్యతిరేకంగా ఎదురీదుతూ అపర నిజాయితి పరుడిగా ఒక్కరొజే మారిపొనక్కర్లేదు....మారలేం కూడా...  అయితే మనకి చేతనయినంతలొ... మనం కొంచెం కస్టం తొ చెయ్యగలిగినవి చెయ్యగలిగితే చాలు.... మార్పు చాలా స్లొగా వస్తుంది. అయితే ఆ మార్పు ముందు ఎదుటివాడి నుండి ప్రారంభం అవ్వాలనుకోకుండా... మననుండి ప్రారంభం అవ్వాలని నిర్ణయించుకొవడమే నిజమయిన దేశభక్తి...

ఏ రకం గా చూసిన ముందు మారాల్సినది మనం. ఇది ఒక అవకాశం ... ఈ రోజే చిన్న నిర్ణయం తీసుకుందాం. వీలయినప్పుడల్లా ఒక్కో అవినీతి మార్గం వదిలేస్తూ పోదాం. కొన్నాళ్ళకి అంటే కనీసం ఒకటి రెండు తరాల తరువాతివారికయినా నిజాయితీ  విలువ పూర్తిగా అర్ధం అవుతుంది.

జై హింద్

మంచు 

----

అకుంఠిత దీక్షతొ , పట్టుదలతొ ఇన్ని కొట్లమంది సొదరసొదరీమణులకు ఈ విషయం పై అవగాహన కల్పించి అలొచింపచేస్తున్న అన్నా హజారే కు ధన్యవాదాలు తెలుపుతూ ...